Подсказка
Всегда с μου, σου, της, μας…: Είναι δικό μου! — «Это моё!». Δικ- — по вещи (το κινητό → δικό), μου — по владельцу. Ж. р. — δική (говорят и δικιά).
Формы
| Падеж | М. р. | Ж. р. | Ср. р. |
|---|---|---|---|
| Им. | δικός | δική | δικό |
| Род. | δικού | δικής | δικού |
| Вин. | δικό | δική | δικό |
| Зв. | — | — | — |
| Падеж | М. р. | Ж. р. | Ср. р. |
|---|---|---|---|
| Им. | δικοί | δικές | δικά |
| Род. | δικών | δικών | δικών |
| Вин. | δικούς | δικές | δικά |
| Зв. | — | — | — |
Примеры
Αυτό το κινητό δεν είναι δικό μου. Είναι της γυναίκας μου.
Этот телефон не мой. Он моей жены.
Ποιανού είναι αυτή η τσάντα; Δική σου;
Чья это сумка? Твоя?
Τα έπιπλα είναι του ιδιοκτήτη, αλλά ο καναπές είναι δικός μας.
Мебель хозяина, а диван — наш.
Δεν θέλουμε να νοικιάζουμε. Θέλουμε δικό μας σπίτι.
Мы не хотим снимать. Мы хотим свой дом.
Αυτό το βιβλίο δεν είναι του άντρα μου, είναι δικό μου.
Эта книга не мужа, она моя.
Правила
- δικός μου: το δικό μου
- Прилагательные: согласование в роде
- Звательный падеж: обращение
- Родительный мн. числа и сдвиг ударения: των ανθρώπων